Recensie: This savage song - V.E. Schwab

Titel: This savage song
Auteur: V.E. Schwab
Genre: Young adult, fantasy
Publicatie datum: 5 juli 2016 (Titan Books, Engels)
Rating: ★★★★★

Kate Harker en August Flynn zijn de erfgenamen van een verdeelde stad, Verity, waarin monsters ontstaan uit geweld. Kate wil net zo harteloos als haar vader zijn, die monsters vrij laat lopen in de stad en mensen laat betalen voor veiligheid. August wil graag menselijk zijn, onschuldige mensen beschermen en net zo goed als zijn vader, maar hij is een monster. Wanneer August de kans krijgt om Kate in de gaten te houden, om zo zijn vader te helpen, doet hij dit meteen. Maar door een mislukte moordpoging moeten de twee samen vluchten en samen werken om te blijven leven.

This savage song is het vierde boek van V.E. Schwab dat ik las en na drie eerdere geweldige boeken had ik natuurlijk hoge verwachtingen van dit boek. Dit boek is het eerste YA-boek dat ik van haar lees, en ik was natuurlijk een beetje huiverig, omdat ik niet teleurgesteld wilde worden. En dat werd ik gelukkig niet!

*minor spoilers ahead*

In This savage song volgen we Kate en August. Kate is net van haar zesde kostschool gestuurd en mag nu eindelijk in Verity bij haar vader wonen. Kate is echt een geweldig verfrissend karakter! Ze is brutaal, stoer en gemeen, ze is zeker niet wat je van een hoofdpersoon zou verwachten en dat maakt haar juist zo leuk om over te lezen. August is daarentegen een beetje haar tegenpool. Hij heeft nooit het leven buiten zijn gebouw gezien en blijft het liefste op de achtergrond. Waar Kate eerder naar de villian-kant neigt, neigt August heel sterk naar de hero-kant. Toch is het echt niet zo dat een van hen echt de slechterik is en de ander juist goed, ze zijn allebei veel genuanceerder, ookal proberen ze dit te verbergen voor de buitenwereld. Gedurende het boek maken August en Kate allebei een enorme karakterontwikkeling mee, zonder dat deze onnatuurlijk of vreemd aanvoelt.

Een van mijn lievelingsaspecten van dit boek is dan ook de vriendschap tussen Kate en August, want hoewel het heel makkelijk was geweest om ze een relatie te laten krijgen, worden ze gewoon vrienden. Het is zo fijn om een keer te lezen over een goede vriendschap tussen een jongen en een meisje. Samen hebben zeker wel chemie, maar op geen enkel moment voelde dit romantisch aan, eerder ongemakkelijk of vriendschappelijk. Hoewel ze in het begin van het boek niet erg op elkaar lijken te lijken, groeien ze steeds meer naar elkaar toe.  

Het idee van monsters die ontstaan uit geweld had ik nog nooit eerder gehoord, maar V.E. Schwab is erin geslaagd om deze theorie goed uit te zetten in het boek, waardoor het heel aannemelijk werd. De monsters onstaan allemaal door verschillende soorten gewelddadige en slechte daden. Er zijn drie soorten monsters in het boek, Malchai, die erg lijken op vampiers, Corsai, die leven in de schaduwen en heel gewelddadig zijn, en Sunai, die door middel van muziek de zielen van zondaars eten. De drie soorten monsters zijn alledrie op hun eigen manier angstaanjagend en het voelt nooit alsof de auteur teveel monsters heeft geïntroduceerd.

De verhaallijn van This savage song is het enige wat nog een klein beetje aan de zwakke kant is. Eigenlijk gebeurd er nog niet heel veel, op de laatste honderdvijftig pagina's na, waardoor het boek erg gedreven wordt door de karakters. Toch is dit geen probleem, omdat de karakters zo sterk zijn. Met die boek heeft Schwab haar wereld en karakters erg sterk neergezet, waardoor er in het volgende boek veel meer ruimte is voor actie.

Al met al heb ik verschrikkelijk genoten van dit boek en ik kijk dan ook erg uit naar het volgende deel. V.E. Schwab heeft hiermee weer laten zien waarom ze een van mijn favoriete schrijvers is!

Review: Red queen - Victoria Aveyard

Titel: Red queen
Auteur: Victoria Aveyard
Genre: Young adult, fantasy
Publicatie datum: 10 oktober 2015
Rating: ★★★☆☆ + 1/2

Mare Barrow is een zeventienjarige Red. In haar wereld zijn Red slaven, arbeiders en gepeupel, herkenbaar aan de rode kleur van hun bloed. De Silvers hebben zilver bloed en zijn in het bezit van sterke bovennatuurlijke krachten. Zij zijn dan ook de leiders van deze wereld. Wanneer Mare zelf krachten blijkt te bezitten dreigt de machtsbalans volledig in de war te raken. Mare moet zich begeven in de gevaarlijke wereld van de Silvers en zichzelf zo in leven houden.

Het idee van het verhaal klinkt niet echt bijster origineel. Het boek wordt aangeprezen als een goed boek voor fans van De hongerspelen, De selectie en Game of thrones en dit imago lijkt het gehele boek aan te houden. Er is een arena met gevechten bedoeld om het volk onder bedwang te houden, zoals in De hongerspelen. Er zijn mooie jurken, knappe prinsen en een meisje dat zich op het hof rond beweegt, zonder er ooit echt thuis te horen, zoals in De selectie. En er zijn sterke machtsbeluste families met dubbele motieven, zoals in Game of thrones. Ook de opstand, de rebellen en de onderdrukte positie van de hoofdpersoon lijken zo uit De hongerspelen te komen, het boek waarvan Red queen verre weg het meeste weg heeft.

Toch waren er ook verrassende en vernieuwende elementen in het verhaal. Het systeem van de bovennatuurlijke krachten leek in eerste instantie erg simpel, maar naar mate het boek vorderde kwamen er steeds meer details bij, die lieten zien dat het wel degelijk een ingewikkeld systeem is. Ook is er aan het einde van het boek een plottwist, die ik eerlijk gezegd helemaal niet had zien aankomen, terwijl ik dat soort dingen meestal wel opmerk. Er waren in het boek dan ook niet veel super duidelijke hints, maar de puzzelstukjes vielen aan het einde wel allemaal in elkaar.

Mare was een hoofdpersoon zonder een duidelijke persoonlijkheid. In het begin van het verhaal is zo nog erg opstandig en onnadenkend, maar dit wordt in een paar hoofdstukken gereduceerd tot een amper aanwezig onderdeel van haar persoonlijkheid.

De schrijfstijl van het boek was weinig bijzonder. Ik had nooit het gevoel dat het slecht was en het las lekker weg, maar het was ook niet speciaal. Mare vertelt het verhaal vanuit de eerste persoon, maar ik zou haar stem niet herkennen tussen anderen. Het meest interessante karakter was met gemak Maven. Zijn persoonlijkheid is erg ingewikkeld en ik ben benieuwd hoe hij zich in de verdere boeken ontwikkeld.

Al met al las Red queen lekker vlot weg, maar het was niet wat ik door de hype er van had verwacht. De overeenkomsten met andere boeken waren iets te duidelijk voor mij aanwezig om er vol van te kunnen genieten. Het systeem van de krachten is erg interessant opgebouwd en ik hoop dat dit nog verder wordt uitgebreid. Red queen is een prima boek om te lezen wanneer je even zin hebt in een snelle dystopian waar je niet al te veel bij na hoeft te denken.

Review: P.S. I still love you - Jenny Han

Titel: P.S. I still love you
Auteur: Jenny Han
Genre: Young adult, Contemporary, Romance 
Publicatie datum: 26 mei 2015
Rating: ★★★★☆ + 1/2

P.S. I still love you is het tweede deel in de To all the boys I've love before- duologie van Jenny Han. Het verhaal gaat over Lara Jean Song Covey. Lara Jean schrijft altijd een brief voor een jongen op wie ze verliefd is, op het moment dat ze niet meer verliefd wil zijn. Ze stuurt de brief nooit, maar bewaart de allemaal netjes. Buiten deze brieven om is het liefdesleven van Lara Jean erg rustig, zeg maar niet bestaand. In deel 1 stuurt iemand alle vijf brieven op naar de jongens. De brieven gaan onder andere naar de ex van haar zus en haar buurjongen, Josh en de populairste jongen van school, Peter Kavinsky. Lara Jean wordt gedwongen om uit haar schulp te kruipen.

Pas op, spoilers voor deel 1 vanaf nu!

In het begin van P.S. I still love you is het grootste deel van het drama al overgewaaid. Lara Jean lijkt haar leven weer op orde te hebben. Peter en zij hebben hun emoties voor elkaar toegegeven en willen hun relatie een kans geven. Dan duikt er opeens een filmpje op van Lara Jean en Peter in een bubbelbad tijdens een skivakantie.

Het verhaal is zo schattig! Het boek is vrij kort, 337 pagina's, en het leest lekker makkelijk weg. Ik ben er doorheen gevlogen. Er zijn veel lieve, romantische momenten tussen Lara Jean en Peter, maar ook tussen Lara Jean en een nieuwe andere jongen. Een sneeuwballengevecht, midden in de nacht? Sign me up! Een jaren '40 feest met bejaarden? Blijkbaar ook super leuk!

Lara Jean is ge-wel-dig! Ze is zo'n speciaal karakter en volledig anders dan de meeste YA-hoofdpersonen. Ze houdt van stationery, bakken en schattige kleding. Alle outfits die beschreven worden klinken zo geweldig en zijn volledig in-character (een detail dat wel eens vergeten wordt)! Jenny Han heeft ook Lara Jean's Koreaanse achtergrond mooi in het verhaal verweven, zonder dat het heel veel aanwezig is of elke regel genoemd wordt. Lara Jean is minder verlegen dan in het vorige deel, maar houdt nog steeds niet van aandacht. En ze bakt nog steeds voor elke, of in ieder geval bijna elke, gelegenheid iets toepasselijks. Ik werd erg hongerig door de beschrijvingen van al haar gebakjes!

Maar waarom geef ik dit boek dan geen 5 sterren? Tot de laatste paar hoofdstukken was ik er eigenlijk zeker van dat ik dit boek zonder twijfel 5 sterren zou kunnen geven, maar om eerlijk te zijn was het einde vrij teleurstellend. Niet zo erg dat ik een hekel aan het boek heb gekregen, maar genoeg om naar 4.5 sterren te gaan. Het einde voelde een beetje afgeraffeld en ik snapte niet helemaal waarom Lara Jean uiteindelijk koos voor de jongen waar ze voor koos. Het was misschien beter geweest als de gebeurtenissen aan het eind iets uitgebreider waren geweest.

Al met al zijn To all the boys I loves before en P.S. I still love you zeker een aanraders als je houd van schattige, fluffy, lichte contemporary verhalen!

Review: The rest of us just live here - Patrick Ness

Titel: The rest of us just live here
Auteur: Patrick Ness
Genre: Young adult, Urban-fantasy
Publicatie datum: 27 augustus 2015
Rating: ★★★★☆ 

The rest of us just live here van Patrick Ness gaat niet over de chosen one, het gaat niet over de indie kids en het is geen episch verhaal over het lot en over grote avonturen. The rest of us just live here gaat juist over de kinderen die niet de uitverkorenen zijn, maar wel in een wereld moeten leven met de kinderen die wel uitverkoren zijn. Het is een leuk nieuw perspectief voor een verhaal. Al met al is The rest of us just live here een goed, 4 sterren-waardig boek.  

Oké, en nu de gedetailleerde review. Pas op, spoilers ahead! 

Onze hoofdpersoon Michael (Mikey) is een van de normale kinderen. Hij vecht niet met zombies, hij wordt niet verliefd op vampiers en hij blaast niet per ongeluk de school op. Eigenlijk leeft hij een erg gewoon leven. Nou ja, behalve dan het feit dat de indie kids. de kinderen die wel de uitverkorenen zijn, ook in zijn "gewone" wereld leven. Mikey heeft eigenlijk maar twee wensen. Eén; hij wil slagen, en twee; hij wil daten met Henna. Mikey heeft in dit boek niet een heel sterke persoonlijkheid en ik kan nu nog steeds niet bedenken wat voor een karakter hij heeft. Het boek is vrij dun, dus ik denk dat Ness nog wel wat extra pagina's had mogen gebruiken om Mikey beter uit te werken. Een opvallend detail aan Mikey's karakter is zijn OCD. Er zijn niet veel boeken waarin de hoofdpersoon OCD heeft, zonder dat het "overwinnen" hiervan de verhaallijn bepaalt. Een geweldig detail vond ik hoe Mikey aan het einde zijn beste vriend Jared, die 1/4e god is, niet zijn OCD weg laat halen. Het past bij de rest van het verhaal; Mikey wil normaal zijn en wil dus ook als een normaal persoon met zijn OCD om leren gaan. 

Jared was trouwens mijn lievelingskarakter. Hij was telkens zo onverwachts hilarisch en hij gaf duidelijk heel veel om zijn vrienden. Eigenlijk had ik ook het gevoel dat hij van alle karakters ook het meeste persoonlijkheid had. Ik vond het erg leuk hoe alle katten hem volgen en hoe hij hier mee om gaat.

Het verhaal zelf was niet heel sterk, maar het was goed genoeg om mij het hele boek geïnteresseerd te houden. Het is moeilijk om in een stand-alone een goede wereld te creëren en ik denk dat Ness hier best goed in geslaagd is.
Er waren genoeg spannende momenten en ik vloog werkelijk door het boek heen. Het boek had qua verhaallijn echter niet veel langer moeten zijn, want ik merkte dat ik de personages rond pagina 300 saai begon te vinden en de afloop van het verhaal was ook niet echt een grote verrassing.
Het was misschien wel leuk geweest als er meer momenten waren geweest waarbij de verhaallijn van de indie kids, de verhaallijn van Mikey en zijn vrienden kruiste. Ook had ik het gevoel dat de hele "spannende" opbouw naar de onthulling over Nathan groter was dan de onthulling zelf. Maar dat kan er misschien ook aan liggen dat ik er vrij open-minded over ben en het mij eigenlijk amper uitmaakt of een karakter hetero of homo is. Dit was misschien bij het conservatieve Amerikaanse publiek een meer schokkende onthulling.

Ook de schrijfstijl was niet fantastisch, maar ook nooit slecht. Er zaten geen fouten in en het verhaal liep lekker, maar tegelijk waren er ook niet veel mooie quotes of prachtige zinnen. The rest of us just live here is eigenlijk het perfecte boek als je even zin hebt een vrolijk, licht boek, zonder al te veel drama en stof tot nadenken.

Oh, en nog een kleine tip. Koop de cover zoals deze op de foto staat, deze is glow-in-the-dark! (Via bol.com zijn er zelfs nog gesigneerde edities te krijgen!)

Review & discussion: Carry on by Rainbow Rowell

Title: Carry on
Author: Rainbow Rowell
Genre: Young adult, fantasy
Publication date: October 6th 2015
Rating: ★★★★☆ (+1/2)

"Simon Snow is the worst chosen one who’s ever been chosen.

That’s what his roommate, Baz, says. And Baz might be evil and a vampire and a complete git, but he’s probably right.

Half the time, Simon can’t even make his wand work, and the other half, he sets something on fire. His mentor’s avoiding him, his girlfriend broke up with him, and there’s a magic-eating monster running around wearing Simon’s face. Baz would be having a field day with all this, if he were here—it’s their last year at the Watford School of Magicks, and Simon’s infuriating nemesis didn’t even bother to show up.

Carry On is a ghost story, a love story, a mystery and a melodrama. It has just as much kissing and talking as you’d expect from a Rainbow Rowell story—but far, far more monsters."

Carry on is the second Rainbow Rowell-book I read, the first one being Fangirl. In Fangirl the main character Cath writes fanfiction about the fictional world of Gemma T. Leslie in which the main characters are Simon Snow and Baz. While I was reading Fangirl I was already fascinated by this story and I wanted to read more of Cath fanfic, Carry on. 
Suprisingly enough this book is neither Cath's fanfiction, nor the "original" book by Gemma T. Leslie, but it is the book as Rainbow Rowell would have written it. I wasn't entirely sure if I'd like this book considering the only other book by Rowell I had read was a contemperary novel and writing a good fantasy is really hard to do. But I can say she definetely did really well. Some parts of the book were a bit slow or annoying but overall this was a really enjoyable book. The never has some darker moments in it, but never gets really dark or depressed, which is really nice.

Now, in order to do the more detailed part of this review I'm going  to have to give quite a few spoilers, so if you don't want to read those, stop right here. 

First, let's talk about this world. The world in Carry on is very rich, there are a lot of small notes on different countries and their attitude towards magic, as well as some details about the history of magic, that make this world seem really detailed. The book isn't long, just 522 pages, but Rowell managed to create a world better than some long fantasy-series. The magic-system is just fascinating. Spells are just normal sentences, but the better they're known, the more impact they'll have. This let to some cringe-worthy, yet kind of funny, spells (e.g. "Have a break, have a Kit-kat") but also some really great ones. (e.g. "Easy come, easy go. Little high, little low.") The idea of spells coming in and out of fashion and their power being influenced by this was really original. There are countless possibility's of the use of these spells and the way they change. Some spells can even be the exact same words, but the language they are said in changing the effects it will have. (Also, just think about how powerful multilingualistic people would be!) The magic system really added to the general freshness of the story.
The wizards are involved in modern society, even in 'Normal'-society, which is also a fun addition  to the story. There are even cellphones and laptops at school! (Really!) This makes the book feel very much like a contemporary novel as well, and Rowell used this in her advantage.

"U can't touch this!"
"What's that?" I shout at her.
"Barrier spell. It won't work unless the dragon knows the song."
"How would the dragon know that song?"
"I'm doing my best, Simon!"

This book was very character driven and this usually isn't my cup of tea, so I was obviously suprised to find myself liking this book as much as I did. The story follows our main character Simon Snow, the chosen one who never wanted to be chosen, but there are several first person point of views. Simon is a super lovable character. He is quirky, funny and sometimes a tad stupid, but this never gets really unbearably annoying. You immediately get to know his best friend Penny, a smart feminist bad-ass. Penny was the perfect friend for both Simon and Baz. She was intelligent and never once jealous of Agatha and Simon's or Baz and Simon's relationship. (Yeah, platonic boy/girl-friendships!) She was really supportive of them, whilst never picking a side for the sake of picking a side. Everything she did was a concious decision. In the beginning of the story Baz is absent and all you know get to know about him is told through Simon. Baz is portrayed as a sadistic, evil, vampire. When you meet Baz you quickly find out there is so much more to him. The way Baz develops from this villian into a "good" guy is done beautifully, him never seeming out of character. Agatha, who is Simons girlfriend in the beginning of the story, was probably the most fascinating people in the book. She wasn't brave or heroic, nor was she a total coward. She seemed really normal, and I think she reacted like most people would react to the events in the book, although she was a bit whiny at times.
All the minor characters were also really detailed and I felt like I really got to know them just as much as Simon did. My absolute favourite has to be Ebb though. I loved the way Rowell showed very different ways of dealing with having a great power through the Mage (who kept wanting more power, obsessing over it and wanting to use it to reform the world to his ideas), Ebb (who stepped away entirely from the power, never using a lot of it) and even Nicodemus (whose power was taken away when he hungered for more, making him have to live a shallow and empty live afterwards)

One of my favourite things about this book is the queerness in it. None of the characters were gay just to add diversity or just to please the fans. Like in real life, some of the minor characters are gay and some are even just implied gay. Baz is absolutely sure he is gay, while Simon is more doubting about his sexuality. I would have loved for him to admit he is bisexual rather than gay or straight (we need more bisexual-representation!), but I also liked the fact that figuring out his sexuality, compared to his other problems, is only a minor issue. Because, let's be real, when the entire faith of the world is dependent of your decisions, would your sexuality truly be the most important thing to worry about? I don't think so.
Baz also struggles a lot with his father's attitude towards him being gay, which is a realistic touch to his character and makes the fact that he is gay not just a random addition, but also a real part of his character.

"I suppose I am gay; my therapist says it's not even in the top five things I have to sort out right now."

The only thing that really bothered me is the Lucy-storyline. Lucy was the girlfriend of the mage, and later she was revealed to be Simon's mother. The "plottwist" (the Mage and Lucy being Simon's parents) was kind of obvious to me and I really saw it coming ever since the first time the characters discussed Lucy. I would have loved to see what happened to her, or maybe even a small reunion with either the Mage or Simon, but her storyline just kind of stops without giving a real explanation or ending. I feel like her chapters just lead up to nothing, which is a shame.

All things considered, this was a really nice book to read and I would definetely recommend this book to anyone who either love the fanfiction in Fangirl, Harry Potter or just generally loves slightly more lighthearted fantasy.