Review: Robijnrood - Kerstin Gier

Titel: Robijnrood
Auteur: Kerstin Gier
Genre: Young adult, urban fantasy, tijdreizen
Publicatie datum: 1 januari 2009 (Duitsland) en februari 2011 (Nederland)
Gelezen: 1 t/m 5 februari 2016
Rating: ★★★★☆ + 1/2

Aaah! Waarom is niemand in haar familie normaal?! Gek wordt de zestienjarige Gwen soms van haar strenge oma lady Arista, haar bemoeizuchtige tante Glenda en vooral haar arrogante nichtje Charlotte. Maar boven alles van de vele geheimen in haar eigenaardige familie…

Alles wordt anders als ze op een dag plotseling terechtkomt in het Londen van honderd jaar geleden. Wanneer ze gelukkig ook weer snel naar haar eigen tijd terugspringt, wordt duidelijk dat zijzelf het allergrootste geheim van de familie is. Gwendolyn komt terecht in een wereld van tijdreizen, prachtige kostuums, een geheim genootschap, een machtige graaf en vooral ook… de knappe Gideon. En ze komt erachter dat het niet handig is om dwars door alle eeuwen heen ook nog verliefd te worden…

Eigenlijk heb ik dit boek al eens gelezen, dus was de verhaallijn niet zo'n heel grote verrassing voor mij, maar toch heb ik erg van dit boek genoten! 

Alle karakters zijn zo goed bedacht en uitgewerkt! Gwendolyn gaat met de vreemde situaties om zoals een normaal meisje dat ook zou doen. Natuurlijk accepteert ze niet zomaar de regels die haar opgelegd worden en natuurlijk bespreekt ze meteen alles met haar beste vriendin, Leslie. In tegenstelling tot de gemiddelde YA-heldin is ze niet opeens goed in alles en is ze nog steeds even ongemakkelijk, ook wanneer ze eigenlijk in actie moet komen. De jaren aan training die ze gemist heeft haalt ze niet zomaar even in, ze moet er echt voor werken en zelfs dan is het nog niet genoeg. Gwen is zo'n heerlijk verfrissende hoofdpersoon. Ik was vergeten hoe hilarisch zij en Leslie samen zijn. Leslie is een fantastische beste vriendin! Gwendolyn kan alles bij haar kwijt, ook de rare of moeilijke dingen.

En Gideon... Oh, dear... Gideon is zo verschrikkelijk wispelturig in dit deel! Toch is hij niet het stereotype duistere jongen. Zijn twijfels bij Gwendolyn zijn namelijk volledig logisch! Toch ergerde ik mij wel eens aan hem, aangezien je als lezer natuurlijk wel zeker weet dat Gwendolyn onschuldig is. Ook had hij wel beter om kunnen gaan met zijn twijfels en enig begrip op kunnen brengen voor de situatie van Gwen. 

De verhaallijn zit zo vol met kleine dingen die ik vergeten was. En er zit zoveel foreshadowing in! Eén ding waar ik mij wel een beetje aan stoorde was hoe moeilijk Gwen soms dacht. Voor mij was de cryptische omschrijving magie van de raaf héél duidelijk, maar Gwen had het simpelweg niet door! Ook Leslie, die zich ontpopt tot een ware Sherlock Holmes,  had het niet door.

De verhaallijn is in dit deel nog erg opbouwend. Je leert alle belangrijke personages kennen en krijgt wat informatie over het tijdreizen, zonder dat je meteen overladen wordt met gegevens. Er is genoeg actie om je heel de tijd geïnteresseerd te houden en ik vloog werkelijk door dit boek heen.

Al met al is Robijnrood nog beter dan ik mij herinner en zeker een aanrader! 

Review: De stem van de zee - Mara Li [Dutch]

[Dutch book review]

Titel: De stem van de zee
Auteur: Mara Li
Genre: Young adult, dystopian
Publicatie datum: 9 mei 2015
Gelezen: 26 t/m 30 december 2015
Rating: ★★★☆☆

Nimue kent haar moeder slechts uit verhalen. Na een allesverwoestende storm besluit ze om samen met haar broertje Arthur naar haar op zoek te gaan. Tijdens hun reis ontdekken ze dat hun familiegeschiedenis heeft geleid tot een gevecht tegen een ziekte die de mensheid lijkt uit te roeien. Zullen ze hun moeder vinden? Kunnen ze het opnemen tegen hun nietsontziende oom? En welke rol geeft hun afstamming aan Arthur en Nimue zelf?

[Review contains minor spoilers]

Ik heb echt geen idee wat ik van dit boek moet vinden. Het boek is officieel ingedeeld als een dystopian, maar er zitten ook meerdere paranormale en fantasy onderdelen in dit boek. Toch zou ik het zelf in geen van die genres indelen. In welke dan wel? Geen idee. Er zijn geesten die zonder verklaring langskomen en enkel lijken te dienen als een makkelijk manier om de verhaallijn vooruit te helpen. Een verhaallijn die erg gebrekkig is, met meerdere nergens toe leidende kleinere verhaallijnen. 

Het verhaal volgt Nimue en haar broertje Arthur. Hun zoektocht naar hun moeder en hun mysterieuze oom leidt hen door een gebied dat beschreven wordt als Centraal-Europa. Toch is het erg moeilijk om mij voor te stellen waar dit is. Nimue's moeder, Rona, komt vanaf een ander eiland. Het Engels wordt specifiek als een andere taal genoemd, dus waarschijnlijk komt hun moeder dan niet vandaan, dan zou Nimue namelijk wel wat Engels kunnen lezen of spreken. Waar Rone dan wel vandaan komt wordt niet vermeld. Eigenlijk wordt er vrij weinig verteld over de wereld. Dit is in sommige boeken een goed iets, omdat het de spanning goed kan opbouwen in een verhaal, maar in dit geval verward het enkel. Arthur en Nimue wonen in een vissersdorp genaamd Gwennec, naar de nabijgelegen plaats Gwennec. Ook deze stad bestaat niet en ik heb niet uit kunnen vinden of er verder nog naar een soortgelijke stad wordt verwezen. Hierdoor is het moeilijk voor te stellen waar de personages zich bevinden, zeker met de korte en vaak gebrekkige omschrijvingen van de omgeving. Alleen de stad Rome wordt specifiek genoemd en geeft enige richting.

Nimue wordt in het begin van het verhaal beschreven als zorgzaam en verantwoordelijk, maar haar acties wijzen erop dat dit niet echt het geval is. Meerdere malen laat ze haar broertje achter, of probeert ze hem achter te laten, terwijl ze hem en hun moeder allebei beloofd heeft dit nooit te doen. Daarnaast gedraagt ze zich vaak roekeloos, ze gaat midden op de dag alleen op pad in een vijandelijk gebied, omdat een geest haar dit vertelt... Allebei Nimue en Arthur hebben geen leeftijd in het boek gekregen en ook uit hun acties kon ik niet halen hoe oud ze ongeveer zouden moeten zijn. Vaak gedraagt Arthur zich volwassener dan Nimue, terwijl zij toch echt ouder is. Nimue is erg naïef voor een meisje in een wereld die zo wreed is, het liefst lost ze alles op zonder geweld, maar met praten en lief zijn, een overduidelijk onhaalbaar doel.

Nu klinkt het alsof ik echt een hekel had aan dit boek, maar dat was niet het geval! Het was dan misschien niet het beste en leukste boek dat ik ooit heb gelezen, maar slecht zou ik het ook niet noemen. De schrijfstijl was vaak goed en de personages, op Arthur en Nimue na, waren erg interessant. Vooral Will vormde een mooi contrast met Nimue. Ook was het idee van het verhaal zeker goed, al laat de uitwerking nog wel wat te wensen over. Ik denk dat de schrijfster met een beetje meer wereldbouwen het verhaal al sterk kan verbeteren. Ik ben benieuwd hoe het verhaal zich verder ontwikkeld in de volgende delen.